دانلود آهنگ حسین مهدی سکوت

تن ما معبد رازه

پشت هر دیوار، یه آوازه

چشم دنیا روی دیواره

از دل ما بی‌خبر، بیچاره

سر ما آرزوش درازه

انتخاب بین بی‌شماره

چشما شده معیار اندازه

شاید فکر کنی یه قماره

پشت رقص ما، دوتا سازه

یکی انصاف، یکی طمع تازه

یکی می‌تازه، یکی بهونه‌سازه

اما هرکی با خودش ترازه

سکوت

منو شناختی،منو ساختی

از من پرواز خواستی

سکوت

منو فهمیدی،منو بخشیدی

از من اعجاز خواستی

سکوت منو بستی به ایمانی

که توش مونده هر انسانی

سر پایان عرفانی

تو باز آغاز خواستی

خودمو پیدا می‌کنم دوباره

بزرگی به عمق رفتاره

قدرت اگه چراغی نسازه

سایه‌ها رو بلندتر می‌سازه

باید از خودم بپرسم دوباره

سؤال تو تاریکی چاره‌سازه

اگه من امیدشو ببازه

کی تو معبد چراغ می‌سازه؟

تو جا بمونی چشمم به راهه

ببخش، بشینم خود گناهه

این دل هنوزم رو به راهه

تنها نیستم، خدا پناهه

سکوت منو بستی به ایمانی

که توش مونده هر انسانی

توی این دنیای فانی

منو به معبد انداختی