دانلود آهنگ هریاد مانی نویز سفید

روز هشتصد و چهل و چندم قرنطینه ذهنم

تو اتاقی که روشناش فقط نور همین صفحست

یه عالمه صورتک هرکدوم از یه جنس درخشنده

ولی وقتی می‌خوابن کی می‌مونه واسه درد و دل کردن

یه عالمه لایک روی یه عکس تنظیم شده

یه عالمه کامنت که هیچیش واقعی نیست

تنها توی جمعی که همه نقش بازی می‌کنن

دستام رو دراز می‌کنم ولی فقط صفحه رو لمس می‌کنم و من اینجا تنها

تنها توی دنیایی از "های" و "سلام

تنها با یه قلب تشنه تو این اقیانوس بی‌آب

همه چیز وصله ولی روحامون جدا

گم شدیم تو ترند جدید بی‌خبر از خودمون

آخه این تنهایی مدرن چه دردی داره

همه جا هستم ولی انگار هیچ جا نیستم

صدای بک‌آواز هیچ جا نیستم هیچ جا

ساعت سه صبحه توی رختخواب دراز کشیدم

باز چک می‌کنم کی آنلانه هیچکس

استوری می‌بینم از مهمونی که دعوت نداشتم

می‌خندم ولی پشت لبخندمو غصه پنهونه

یه حالت چطوره می‌فرستم برای ده تا نفر

جواب میاد قربونت خوبم پایان مکالمه

احساساتم رو فشردم توی یه ایموجی کوچیک

نمی‌ذارم بفهمن پشت این همه خنده چی پنهونه

تنها توی دنیایی از "های" و سلام

تنها با یه قلب تشنه تو این اقیانوسِ بی‌آب

همه چیز وصله ولی روحامون جدا

گم شدیم تو ترند جدید بی‌خبر از خودمون

آخه این تنهایی مدرن چه دردی داره

همه جا هستم ولی انگار هیچ جا نیستم

صدای بک‌آواز هیچ جا نیستم هیچ جا

می‌خوام فریاد بزنم حالم خوب نیست

ولی ترس از قضاوت صدامو خفه می‌کنه

همه نمایش زندگی کامل رو می‌دن

پس منم نقاب بی‌خیالی رو می‌زنم ،آره

تنها توی دنیایی از های و سلام

تنها با یه قلب تشنه تو این اقیانوس بی‌آب

همه چیز وصله ولی روحامون جدا

گم شدیم تو ترند جدید بی‌خبر از خودمون

آخه این تنهایی مدرن چه دردی داره

همه جا هستم ولی انگارفریاد نهایی هیچ جا نیستم

شاید فردا شاید فردا یه پیام واقعی بیاد

که بپرسه: راستی دلت چطوره؟