دانلود آهنگ داریوش گلایه

برای گفتنه من شعرهم به گل مانده ن

مانده عمری و صدها سخن به دل مانده

صدا که مرهم فریاد بود زخم من را

به پیشه درد عظیم دل ام خجل مانده

از دست عزیزان چه بگویم گله ایی نیست گله ای نیست

گرهم گله ای هست دگر حوصله ای نیس حوصله ای نیست حوصله ای نیس

سر گرم به خود زخم زدن در همه عمرم هر لحظه جز این دسته مرا مشغله ای نیست

از دسته عزیزان چه بگویم گله ای نیست گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیس

سرگرم به خود زخم زدن درهمه عمرم هر لحظه جز این دسته من را مشغله ای نیست

دیریست که از خانه خرابانه جهانم بر سقف فروریخته ام چل چله ای نیست

در حسرته دیدار تو اواره ترینم هر چند که تا منزله تو فاصله ای نیست

رو بروی تو کیم من یک اسیر سرسپرده چهره تکیده ای که تو غباره اینه مرده

من برایه تو چی هستم کوه تنهای تحمل بینه ما پله عذاب من خسته پایه پل

ای که نزدیکی مثله من به من اما خیلی دوری خوب نگاه کن تا ببینی چهره یه درد و صبوری

کاشکی میشد تا بدونی من برایه تو چی هستم ازتو بیش از همه دنیا از خودم بیش از تو خسته ام

ببین که خسته ام غروره سنگم اما شکستم کاشکی از عصایه دستم یا که از پشت شکسته ام

تو بخونی تا بدونی از خودم بیش ازتو خسته ام ببین که خستم تنها غرور عصایه دستم

از عذابه با تو بودن در سکوت خود خرابم نه صبورمو نه عاشق من تجسمه عذابم

تو سرا پا بی خیالی من همه تحمل درد تو نفهمیدی چه دردی زانویه خستمو تا کرد

زیربار با تو بودن یه ستون نیمه جونم این که اسمش زندگی نیست جون به لبهام می رسونم

هیچی جز شعر شکستن قصه فردای من نیس این ترانه زواله این صدا،صدایه من نیست

ببین که خسته ام تنها غروره عصایه دستم کاشکی می شد تا بدونی من برایه تو چی هستم

ازتو بیش ازهمه دنیا از خودم بیش از تو خسته ام ، ببین که خسته ام غرور سنگم اما شکستم

از عذاب با تو بودن یه ستون نیمه جونم این که اسمش زندگی نیس جون به لب هام می رسونم

تو سراپا بی خیالی من همه تحمل درد تو نفهمیدی چه دردی زانویه خسته امو تا کرد