آهنگ پای همه گلدسته ها دوباره اعدامه صدا

نون و پنیر و هق هق سفره ی سرده عاشق

نون و پنیر و فندق رخت عزا توو صندوق

نون بیات و حلوا سوخته حریره دریا

نون و پنیر و گردو قصه ی شهره جادو

نون و پنیر و بادوم یه قصه ی ناتموم

نون و پنیر و سبزی تو بیش از این میارزی

پای همه گلدسته ها دوباره اعدامه صدا

دوباره مرگ گل سرخ دوباره ها دوباره ها

حریقه سبز جنگلا به دسته کبریت جنون

از کاشی های آبی مون سر زده فواره ی خون

نون و پنیر و بادوم یه قصه ی نا تموم

نون و پنیر و سبزی تو بیش از این می ارزی

قصه ی جادوگر بد که از کتاب ها میومد

نشسته بر منبر خون عاشق هارو گردن میزد

کناره شهر آینه جنگل سبزه شیشه بود

برای گیس گلابتون اونروز مثله همیشه بو

نون و میریخت توو دامنش تا مادرش چادر کنه

می رفت که از بوی علف تمام شهرو پر کنه

غافل از این که راهش و جادوگره دزدیده بود

رو صورته خورشید خانوم خط سیاه کشیده بود

آهای آهای یکی بیاد یه شعره تازه تر بگه

برای گیس گلابتون از مرگه جادوگر بگه

از مرگ جادوگره بد که از کتابا می اومد

نون و پنیر و بادوم یه قصه ی ناتموم

نون و پنیر و سبزی تو بیش از این می ارزی