دانلود آهنگ سامان گلچمنی هنوز ناتمامه قصه‌م

خُدایا، در دِلِ این خاک

چه رازی زِنده می‌مانَد؟

چه نوری در دِلِ شَب‌ها

مَرا تا صُبح می‌خوانَد؟

بِبین، در رَگِ این دُنیا

هَنوز آوازِ رویِش هست

هَنوز از بَطْنِ خاموشی

هزاران راهِ زایِش هست

به بَرگِ خَسته بِنْگَر

که رو به نور می‌گَردَد

به رودِ بی‌قرار بِنْگَر

که راهِ خویش می‌جوید

به دانِه در دِلِ خاک

که بی‌فَریاد و غوغاست

نِگاه کُن؛ در سُکوتِ او

هَنوز آرزویِ جَنگَلهاست

خُدایا، تو به هَر ذَرّه

تَوانِ رَفتَن آموختی

ولی راهِ شِکُفتَن را

به پایِ خویش پیمودَن آموختی

اَگَرچه دیر می‌روید

گُلی در گوشهٔ صَحرا

نمی‌گوید بَهار از یاد

بُرده نامِ این گُل‌ها

نه هَر تأخیر، پایان است

نه هَر خاموشی، خواب است

چه بسیار ریشه در تاریکی

که فَردایَش پُر از تاب است

هَنوز ناتَمامه قِصّه‌م

هَنوز یه راهی مونده

هَنوز تو قَلبِ این خاک

هزار دونه صَبور مونده

هَنوز هزار اِمکان

تویِ راهِ من نَهُفته‌ست

هَنوز هزار خورشید

پُشتِ این شَب نِشَسته‌ست

خُدایا، تو به من دادی

فُرصَتِ دیدَنِ فَردا

و دُنیا عَوَض نمی‌شه

فَقَط با آرزویِ ما

باید که دَست بَرآرَم

باید که راه بِسازَم

باید چِراغِ جان را

با عشق روشن سازم

اَگَر زَخمِ زَمانه

بَر این دِلَم نِشانی‌ست

هَنوز از دِلِ این زَخم

تَوانِ رویِش باقی‌ست

نه هَر رَنجی، زیباست

نه هَر شِکَست، رهایی‌ست

وَلی در دِلِ اِنسان

هَنوز راهِ آگاهی‌ست

تو از من نَخواستی

که بی‌خَطا و بی‌غَم باشَم

تو فُرصَتِ شُدَن دادی

که از خویش، فَراتَر باشَم

نه جایِ من قَدَم بَردار

نه راهِ مَرا تو طِی کُن

چِراغی از تو در جانَم

بِمانَد؛ من سَفَر می‌کُنَم

هَنوز ناتَمامه قِصّه‌م

هَنوز یه راهی مونده

هَنوز تو قَلبِ این خاک

هزار دونه صَبور مونده

هَنوز هزار اِمکان

تویِ راهِ من نَهُفته‌ست

هَنوز هزار خورشید

پُشتِ این شَب نِشَسته‌ست

اَگَر جَهان هَنوز جاری‌ست

مَنَم که باید بَرخیزَم

از آنچه عِشق در مَن کاشت

جَهانی تازه بِسازَم

خُدایا، راهِ مَن باقی‌ست

جَهان هَنوز پُر از لَحظه است

وَ مَن هَنوز دَر آغازَم

که زِندگی، خودِ عُبور است