دانلود آهنگ داریوش ابلیس پیروز مست

دهانت را می بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم

دلت را می پویند مبادا شعله ای در ان نهان باشد

روزگار غریبی است نازنین روزگار غریبی است نازنین

و عشق را کنار تیرک راه وند تازیانه می زنند

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

روزگار غریبی است نازنین روزگار غریبی است نازنین

و در این بن بست کج و پیچ سرما

اتش را به سوخت بار سرود و شعر فروزان می دارند

به اندیشیدن خطر مکن روزگار غریبی است نازنین

انکه بر در می کوبد شباهنگام به کشتن چراغ امده است

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

دهانت را می بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم

دلت را می پویند مبادا شعله ای در ان نهان باشد

روزگار غریبی است نازنین روزگار غریبی است نازنین

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

انک قصابانند بر گذرگاهان مستقر با کنده و ساطوری خون الود

و تبسم را بر لب ها جراحی می کنند و ترانه را بر دهان

کباب قناری بر اتش سوسن و یاس شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

ابلیس پیروز مست سور عزای ما را بر سفره نشسته است

خدای را در پستوی خانه نهان باید کرد